Suplementy na tarczycę: co jest w środku

Zmęczenie, przyrost masy ciała, uczucie zimna, sucha skóra, zaparcia, obniżony nastrój. To objawy, które skłaniają wiele kobiet po 40. roku życia do przeszukiwania aptek w poszukiwaniu suplementu na tarczycę. To także objawy, które pokrywają się z niskim poziomem żelaza, niskim poziomem witaminy D, złym snem, perimenopauzą i niedoczynnością tarczycy. Suplement nie odróżni tych przyczyn. Badanie krwi tak.

Co robi tarczyca i dlaczego same objawy nie są diagnozą

Tarczyca to mały gruczoł w kształcie motyla z przodu szyi. Pobiera jod z diety i wykorzystuje go do produkcji dwóch hormonów: tyroksyny (T4) i trójjodotyroniny (T3). T4 to głównie forma magazynowa; organizm przekształca ją w T3, aktywną formę, która wyznacza tempo metabolizmu w niemal każdej komórce. Przysadka mózgowa monitoruje, ile hormonu tarczycy krąży we krwi, i dostosowuje własny sygnał, hormon tyreotropowy (TSH), aby utrzymać stabilny poziom.

Gdy tarczyca jest niedoczynna, wszystko zwalnia. Gdy jest nadczynna, wszystko przyspiesza. Ale objawy niedoczynności tarczycy nie są specyficzne. Wyglądają jak perimenopauza, jak anemia, jak depresja, jak zwykłe wyczerpanie. Dlatego standardowe postępowanie polega na badaniu krwi mierzącym TSH, a często także wolne T4, zanim cokolwiek zostanie przyjęte. Jeśli TSH jest wysokie, przysadka mocno naciska, co zwykle wskazuje na niedoczynność tarczycy. Jeśli TSH jest niskie, tarczyca może być nadczynna. Tak czy inaczej, wynik zmienia to, co jest bezpieczne do przyjęcia.

Suplement na tarczycę kupiony bez badania to zgadywanie. Co gorsza, niektóre składniki mogą zaburzać same badania używane do diagnozy problemu.

Co faktycznie zawierają produkty wspomagające tarczycę

Idąc alejką z suplementami, słowa na przodzie opakowania to zwykle „wspomaganie tarczycy” lub „metabolizm”. Tył etykiety jest bardziej informacyjny. Typowe składniki to:

• Jod, często w postaci jodku potasu lub kelpu. Jod jest surowcem do produkcji hormonów tarczycy, więc jest niezbędny. Ale większość kobiet w krajach z solą jodowaną otrzymuje go wystarczająco, a nadmiar może być szkodliwy.
• Selen, często w postaci selenometioniny lub seleninu sodu. Selen jest potrzebny dla enzymów przekształcających T4 w T3 i chroniących tarczycę przed stresem oksydacyjnym.
• Cynk, często w postaci pikolinianu lub cytrynianu cynku. Cynk bierze udział w produkcji hormonów tarczycy i w konwersji T4 do T3.
• Tyrozyna, aminokwas. Hormon tarczycy jest zbudowany z tyrozyny i jodu, dlatego pojawia się w tych formułach.
• Ashwagandha (Withania somnifera), zioło adaptogenne. Badano ją pod kątem stresu i snu, a niektóre małe badania dotyczyły poziomów hormonów tarczycy.
• Ekstrakty gruczołowe, zwykle suszona tkanka tarczycy bydlęcej lub wieprzowej. To najbardziej problematyczny składnik w tej kategorii.
• Mieszanki, które wymieniają „kompleks wspomagający tarczycę” bez podania ilości. Bez ilości nie ma sposobu, aby wiedzieć, co się przyjmuje.

Niektoré produkty zawierają również witaminę D, witaminy z grupy B, magnez lub żelazo, które nie są specyficzne dla tarczycy, ale są częstymi niedoborami naśladującymi objawy tarczycy.

Co sugerują badania i jak silne są dowody

Dowody dla poszczególnych składników odżywczych są nierówne. Najsilniejsze są tam, gdzie istnieje znany niedobór, a najsłabsze tam, gdzie składnik odżywczy jest dodawany do normalnej diety.

Jod. Związek między ciężkim niedoborem jodu a problemami z tarczycą jest dobrze udokumentowany, a programy jodowania soli zmniejszyły to obciążenie w wielu krajach. Nie udowodniono jednak korzyści z dodatkowego jodu u kobiet, które już mają jego wystarczającą ilość. Przeglądy badań sugerują, że zarówno zbyt mało, jak i zbyt dużo jodu może zaburzać czynność tarczycy, a u niektórych osób z autoimmunologicznymi chorobami tarczycy nagły ładunek jodu może pogorszyć sytuację. Jod nie jest składnikiem odżywczym, w przypadku którego więcej znaczy lepiej.

Selen. Małe badania i przeglądy analizowały selen u osób z autoimmunologicznymi chorobami tarczycy, szczególnie zapaleniem tarczycy Hashimoto i chorobą Gravesa-Basedowa. Niektóre sugerują umiarkowane zmiany w poziomach przeciwciał tarczycowych; inne nie znajdują większych różnic. Dowody są mieszane, a badania są małe. Selen jest również naprawdę toksyczny w nadmiarze, z wąskim marginesem między wystarczającą a zbyt dużą ilością.

Cynk. Niedobór cynku wiąże się ze zmianami w tarczycy, a korygowanie niedoboru jest rozsądne. Badania nad suplementacją cynku u osób bez niedoboru są ograniczone i nie wykazują spójnych korzyści dla czynności tarczycy.

Tyrozyna. Tyrozyna występuje w produktach bogatych w białko, a organizm sam ją wytwarza. Istnieje bardzo mało badań nad suplementami tyrozyny dla czynności tarczycy u osób odżywiających się normalnie. Jest dodawana do formuł głównie na podstawie logiki, że jest prekursorem, a nie dlatego, że badania wykazują jej skuteczność.

Ashwagandha. Kilka małych badań donosiło o zmianach poziomów hormonów tarczycy u osób przyjmujących ashwagandhę, ale badania są krótkie, małe i nie zostały zaprojektowane, aby odpowiedzieć, czy pomaga w chorobach tarczycy. Przeglądy opisują dowody jako wstępne. Ashwagandha nie zastępuje hormonu tarczycy.

Ekstrakty gruczołowe. Zawierają suszoną tkankę tarczycy zwierzęcej. Ilość rzeczywistego hormonu tarczycy w nich nie jest standaryzowana i może się różnić między partiami. W niektórych przypadkach zawierają wystarczająco dużo hormonu, aby wpływać na organizm i zakłócać badania krwi. Nie są niezawodnym ani bezpiecznym sposobem zarządzania czynnością tarczycy.

Jak stosować suplementy na tarczycę: formy, ilości i czas przyjmowania

Jeśli badanie krwi wykaże niedobór konkretnego składnika odżywczego, korekta tego niedoboru jest decyzją medyczną, a nie decyzją z alejki suplementów. Tam, gdzie stosuje się suplementy, ilości powszechnie badane lub podawane na standardowych etykietach są umiarkowane.

• Jod. Zalecane dzienne spożycie dla dorosłych wynosi około 150 mikrogramów, a wiele etykiet podaje tę ilość lub mniej. Dawki powyżej górnego limitu, który jest znacznie poniżej zakresu miligramowego, nie są odpowiednie bez nadzoru medycznego. Kelp ma bardzo zmienną zawartość jodu i jest złym sposobem kontrolowania dawki.
• Selen. Badania powszechnie stosowały 100 do 200 mikrogramów dziennie, często jako selenometioninę. Górny limit dla dorosłych wynosi około 400 mikrogramów dziennie ze wszystkich źródeł. Nie łącz wielu produktów zawierających selen.
• Cynk. Badania i etykiety powszechnie podają 10 do 30 miligramów dziennie. Długotrwałe wysokie dawki cynku mogą zaburzać wchłanianie miedzi.
• Tyrozyna. Etykiety powszechnie podają 500 do 1000 miligramów. Dowody na korzyść są słabe.
• Ashwagandha. Badania powszechnie stosowały ekstrakty z korzenia w zakresie 300 do 600 miligramów dziennie. Dowody na wyniki dotyczące tarczycy są wstępne.

Czas przyjmowania ma największe znaczenie w jednym przypadku: lewotyroksyny. Hormon zastępczy tarczycy przyjmuje się zwykle na pusty żołądek, 30 do 60 minut przed jedzeniem, i oddziela od suplementów. Wapń, żelazo, magnez, cynk i selen mogą zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny, jeśli są przyjmowane w tym samym czasie. Powszechnym podejściem jest przyjmowanie lewotyroksyny rano, a suplementów mineralnych co najmniej cztery godziny później lub wieczorem. Poproś farmaceutę o sprawdzenie czasu przyjmowania względem pełnej listy przyjmowanych produktów.

Skutki uboczne, interakcje i kto powinien unikać tych produktów

Nadmiar jodu może powodować dysfunkcję tarczycy u osób podatnych, w tym tych z autoimmunologicznymi chorobami tarczycy. Nadmiar selenu powoduje wypadanie włosów, łamliwe paznokcie, oddech o zapachu czosnku, a w poważnych przypadkach uszkodzenie nerwów. Nadmiar cynku zaburza wchłanianie miedzi i może powodować nudności oraz zmiany immunologiczne. Ashwagandha była w rzadkich opisach przypadków wiązana z uszkodzeniem wątroby i może powodować senność; może wchodzić w interakcje z lekami uspokajającymi, lekami na tarczycę i immunosupresantami. Tyrozyna może wchodzić w interakcje z hormonem tarczycy i inhibitorami monoaminooksydazy.

Ekstrakty gruczołowe tarczycy są najwyraźniej do unikania. Zawierają niestandaryzowany hormon tarczycy, mogą powodować objawy przedawkowania, takie jak kołatanie serca, niepokój, pocenie się i utrata masy ciała, oraz mogą hamować własną produkcję tarczycy. Nie należy ich przyjmować razem z przepisanymi lekami na tarczycę.

Grupy, które nie powinny przyjmować suplementów wspomagających tarczycę bez porady lekarskiej, obejmują: osoby przyjmujące lewotyroksynę lub leki przeciwtarczycowe; osoby z rozpoznanym zapaleniem tarczycy Hashimoto, chorobą Gravesa-Basedowa, guzkami tarczycy lub rakiem tarczycy; kobiety w ciąży lub karmiące piersią; osoby z chorobami nerek lub wątroby; oraz osoby przyjmujące leki przeciwzakrzepowe, uspokajające lub immunosupresanty. Osoby z objawami sercowymi, takimi jak kołatanie serca, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśniona utrata masy ciała, powinny zgłosić się do lekarza, a nie sięgać po suplement.

Czego suplement na tarczycę nie może zrobić

Suplement na tarczycę nie zastępuje hormonu zastępczego tarczycy. Jeśli gruczoł tarczycy nie może wytworzyć wystarczającej ilości hormonu, żadna kombinacja jodu, selenu, cynku, tyrozyny czy ashwagandhy nie przywróci normalnego poziomu. Leczeniem niedoczynności tarczycy jest przepisana lewotyroksyna, dostosowywana na podstawie badań krwi, i nie należy jej odstawiać ani zmieniać bez zgody lekarza przepisującego.

Suplement na tarczycę nie diagnozuje również niczego. Przyjęcie go przed badaniem krwi może maskować lub zaburzać wyniki, szczególnie w przypadku jodu i ekstraktów gruczołowych. Jeśli problemem jest zmęczenie i przyrost masy ciała, użytecznym pierwszym krokiem jest badanie krwi, a nie butelka.

Wreszcie, suplement na tarczycę nie rozwiązuje najczęstszych przyczyn zmęczenia u kobiet po 40. roku życia. Niedobór żelaza, niedobór witaminy B12, niedobór witaminy D, zły sen, perimenopauza i niskie spożycie białka są wszystkie częstsze niż choroba tarczycy i wszystkie dają nakładające się objawy. Suplement skierowany na tarczycę może opóźnić znalezienie rzeczywistej przyczyny.

Porównanie typowych opcji

Badania i o co pytać

Badania, które mają znaczenie, to TSH i zwykle wolne T4. W niektórych przypadkach lekarz sprawdzi również wolne T3, przeciwciała tarczycowe (przeciwciała przeciw peroksydazie tarczycowej i tyreoglobulinie) oraz USG tarczycy. Warto sprawdzić badania żelaza, witaminy B12, kwasu foliowego i witaminy D, ponieważ ich niedobory naśladują objawy tarczycy i są częste u kobiet po 40. roku życia.

Przed rozpoczęciem jakiegokolwiek suplementu wspomagającego tarczycę porozmawiaj z lekarzem lub farmaceutą, szczególnie jeśli przyjmujesz leki, jesteś w ciąży lub karmisz piersią, lub masz chorobę przewlekłą. Przynieś ze sobą butelkę, aby można było sprawdzić składniki i ilości. Zapytaj, czy produkt zawiera jod lub ekstrakt gruczołowy, czy wchodzi w interakcje z czasem przyjmowania lewotyroksyny i czy najpierw potrzebne jest badanie krwi. Nie przerywaj ani nie zmieniaj przepisanych leków na tarczycę bez zgody lekarza przepisującego.